تا دل غم او دارد نتوان غم جان خوردن
با انده او زشت است اندوه جهان خوردن
۱گر پای سگ کویش بر دیدهٔ ما آید
زین مرتبه بر دیده تشویر توان خوردن
۲در عشوهٔ وصل او عمری به کران آرم
گرچه ز خرد نبود زهری به گمان خوردن
۳آنجا که سنان باشد با کافر مژگانش
خوشتر ز شکر دانم بر سینه سنان خوردن
۴در راه وفای او شد شیفته خاقانی
هر روز قفای نو از دست زمان خوردن
۵
