غزلیات

غزل شمارهٔ ۱۲۱۳ مولانا

شاعر
مولانا
مجموعه
غزلیات
قالب
غزل
وزن
مفتعلن فاعلن مفتعلن فاعلن (منسرح مطوی مکشوف)

ای سگ قصاب هجر خون مرا خوش بلیس

زانک نیرزد کنون خون رهی یک لکیس

۱

گنج نهان دو کون پیش رخش یک جوست

بهر لکیسی دلا سرد بود این مکیس

۲

عاشقی آن صنم وانگه ترس کسی

یک‌دم و یک‌رنگ باش عاشق و آن‌گاه پیس

۳

ای دل شکرستان از نمکش شور کن

آب ز کوثر بخور خاک در‌ِ او بلیس

۴

زود بشو لوح را ز ابجد این کاف و نون

آنگه ای دل برو  نقطه خالش نویس

۵

ای حسد موج زن بحر سیاه آمدی

خشت گل تیره‌ای ز آب جهنم بخیس

۶

شمس حق و دین کشید تیغ برون از نیام

ای خرد دوک‌سار تار خیالی بریس

۷

قافیه و ردیف

نتیجهٔ پیشنهادی

قافیه: ـیس۷ از ۷ مصرع قافیه‌دار با این الگو می‌خوانَد

پایان مصرع‌ها

  1. بلیسلکیس
  2. جوستمکیس
  3. کسیپیس
  4. کنبلیس
  5. نوننویس
  6. آمدیبخیس
  7. نیامبریس

این نتیجه را برنامه با مقایسهٔ نوشتهٔ پایان مصرع‌ها پیشنهاد کرده است؛ وزن و تلفظ بررسی نشده و جایگزین تحلیل عروضی نیست.

دربارهٔ مولانا

۶٬۳۲۹ شعر منتشرشده در آرشیو

این شعر در مجموعهٔ غزلیات (۳٬۲۳۰ شعر) قرار دارد.