غزلیات

غزل شمارهٔ ۱۷۲۸ مولانا

شاعر
مولانا
مجموعه
غزلیات
قالب
غزل
وزن
مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلن (مجتث مثمن مخبون محذوف)

مرا اگر تو نخواهی منت به جان خواهم

وگر درم نگشایی مقیم درگاهم

۱

چو ماهیم که بیفکند موج بیرونش

به غیر آب نباشد پناه و دلخواهم

۲

کجا روم به سر خویش کی دلی دارم

من و تن و دل من سایه شهنشاهم

۳

به توست بیخودیم گر خراب و سرمستم

به توست آگهی من اگر من آگاهم

۴

نه دلربام توی گر مرا دلی باقی است

نه کهربام توی گر مثل پر کاهم

۵

نه از حلاوت حلوای بی‌حد لب توست

که چون کلیچه فتاده کنون در افواهم

۶

ز هر دو عالم پهلوی خود تهی کردم

چو هی نشسته به پهلوی لام اللهم

۷

ز جاه و سلطنت و سروری نیندیشم

بس است دولت عشق تو منصب و جاهم

۸

چو قل هو الله مجموع غرق تنزیهم

نه چون مشبهیان سرنگون اشباهم

۹

اگر تتار غمت خشم و ترکیی آرد

به عشق و صبر کمربسته همچو خرگاهم

۱۰

اگر چه کاهل و بی‌گاه خیز قافله‌ام

به سوی توست سفرهای گاه و بی‌گاهم

۱۱

برآ چو ماه تمام و تمام این تو بگو

که زیر عقده هجرت بمانده چون ماهم

۱۲

قافیه و ردیف

نتیجهٔ پیشنهادی

قافیه: ـاهم۱۱ از ۱۲ مصرع قافیه‌دار با این الگو می‌خوانَد

  • برخی مصرع‌ها از الگو پیروی نمی‌کنند

پایان مصرع‌ها

  1. خواهمدرگاهم
  2. بیرونشدلخواهم
  3. دارمشهنشاهم
  4. سرمستمآگاهم
  5. استکاهم
  6. توستافواهم
  7. کردماللهم
  8. نیندیشمجاهم
  9. تنزیهماشباهم
  10. آردخرگاهم
  11. قافله‌امبی‌گاهم
  12. بگوماهم

این نتیجه را برنامه با مقایسهٔ نوشتهٔ پایان مصرع‌ها پیشنهاد کرده است؛ وزن و تلفظ بررسی نشده و جایگزین تحلیل عروضی نیست.

دربارهٔ مولانا

۶٬۳۲۹ شعر منتشرشده در آرشیو

این شعر در مجموعهٔ غزلیات (۳٬۲۳۰ شعر) قرار دارد.