غزلیات

غزل شمارهٔ ۱۹۰۱ مولانا

شاعر
مولانا
مجموعه
غزلیات
قالب
غزل
وزن
مفاعیلن مفاعیلن فعولن (هزج مسدس محذوف یا وزن دوبیتی)

ز زخم دف کفم بدرید ای جان

چه بستی کیسه را دستی بجنبان

۱

گشادی کن بجنب آخر نه سنگی

نه سنگی هم گشاید آب حیوان

۲

مروت را مگر سیلاب برده‌ست

که پیدا نیست گرد او به میدان

۳

درافکن کهنه‌ای گر زر نداری

تو را جز ریش کهنه نیست درمان

۴

چو دستت بسته و ریشت گشاده‌ست

بجنبان ریش را ای ریش جنبان

۵

گلو بگرفت و آوازم ز نعره

مگر بسته است راه گوش اخوان

۶

اگر راه است آبی را در این ناو

چرا چرخی و سنگی نیست گردان

۷

وگر این سنگ گردان است کو آرد

زهی مهمانی بی‌آب و بی‌نان

۸

به طیبت گفتم این نکته مرنجید

مدارید از مزح خاطر پریشان

۹

گلو مخراش و زیر لب بخوانش

دهانت پر کند از در و مرجان

۱۰

مسلم دان خدا را خوان نهادن

خمش کن این کرم را نیست پایان

۱۱

قافیه و ردیف

نتیجهٔ پیشنهادی

قافیه: ـان۱۱ از ۱۱ مصرع قافیه‌دار با این الگو می‌خوانَد

«» به واژهٔ پیش از خود چسبیده است؛ ممکن است نشانهٔ جمع یا پسوند دستوری باشد نه ردیفی جدا. تشخیص نهایی با تحلیل ادبیِ انسانی است.

  • پایان مشترک ممکن است فقط یک پسوند دستوری باشد

پایان مصرع‌ها

  1. جانبجنبان
  2. سنگیحیوان
  3. برده‌ستمیدان
  4. نداریدرمان
  5. گشاده‌ستجنبان
  6. نعرهاخوان
  7. ناوگردان
  8. آردبی‌نان
  9. مرنجیدپریشان
  10. بخوانشمرجان
  11. نهادنپایان

این نتیجه را برنامه با مقایسهٔ نوشتهٔ پایان مصرع‌ها پیشنهاد کرده است؛ وزن و تلفظ بررسی نشده و جایگزین تحلیل عروضی نیست.

دربارهٔ مولانا

۶٬۳۲۹ شعر منتشرشده در آرشیو

این شعر در مجموعهٔ غزلیات (۳٬۲۳۰ شعر) قرار دارد.