هزار بار کشیده‌ست عشق‌ِ کافرخو
شبم ز بام به حجره، ز حجره تا سر کو
۱شب آن چنان به گاه آمده که هی برخیز
گرفته گوش مرا سخت همچو گوش سبو
۲ز هر‌چه پُر کندم، من سبوی تسلیمم
سبو اسیر سقایست، چون گریزد از او؟
۳هزار بار سبو را به سنگ بشکست او
شکست او خوشم آید ز شوق و ذوق رفو
۴سبو سپرده بدو گوش با هزاران دل
بدان هوس که خورد غوطه در میانهٔ جو
۵
