غزلیات

غزل شمارهٔ ۲۵۶ مولانا

شاعر
مولانا
مجموعه
غزلیات
قالب
غزل
وزن
مفتعلن مفتعلن فاعلن (سریع مطوی مکشوف)

داد دهی ساغر و پیمانه را

مایه دهی مجلس و میخانه را

۱

مست کنی نرگس مخمور را

پیش کشی آن بت دردانه را

۲

جز ز خداوندی تو کی رسد

صبر و قرار این دل دیوانه را

۳

تیغ برآور هله ای آفتاب

نور ده این گوشه ویرانه را

۴

قاف توی مسکن سیمرغ را

شمع توی جان چو پروانه را

۵

چشمه حیوان بگشا هر طرف

نقل کن آن قصه و افسانه را

۶

مست کن ای ساقی و در کار کش

این بدن کافر بیگانه را

۷

گر نکند رام چنین دیو را

پس چه شد آن ساغر مردانه را

۸

نیم دلی را به چه آرد که او

پست کند صد دل فرزانه را

۹

از پگه امروز چه خوش مجلسی‌ست

آن صنم و فتنه فتانه را

۱۰

بشکند آن چشم تو صد عهد را

مست کند زلف تو صد شانه را

۱۱

یک نفسی بام برآ ای صنم

رقص درآر استن حنانه را

۱۲

شرح فتحنا و اشارات آن

قفل بگوید سر دندانه را

۱۳

شاه بگوید شنود پیش من

ترک کنم گفت غلامانه را

۱۴

قافیه و ردیف

نتیجهٔ پیشنهادی

ردیف: راقافیه: ـانه۱۴ از ۱۴ مصرع قافیه‌دار با این الگو می‌خوانَد

پایان مصرع‌ها

  1. رارا
  2. رارا
  3. رسدرا
  4. آفتابرا
  5. رارا
  6. طرفرا
  7. کشرا
  8. رارا
  9. اورا
  10. مجلسی‌سترا
  11. رارا
  12. صنمرا
  13. آنرا
  14. منرا

این نتیجه را برنامه با مقایسهٔ نوشتهٔ پایان مصرع‌ها پیشنهاد کرده است؛ وزن و تلفظ بررسی نشده و جایگزین تحلیل عروضی نیست.

دربارهٔ مولانا

۶٬۳۲۹ شعر منتشرشده در آرشیو

این شعر در مجموعهٔ غزلیات (۳٬۲۳۰ شعر) قرار دارد.