غزلیات

غزل شمارهٔ ۲۶۰ مولانا

شاعر
مولانا
مجموعه
غزلیات
قالب
غزل
وزن
مفتعلن مفتعلن فاعلن (سریع مطوی مکشوف)

چرخ فلک با همه کار و کیا

گرد خدا گردد چون آسیا

۱

گرد چنین کعبه کن ای جان طواف

گرد چنین مایده گرد ای گدا

۲

بر مثل گوی به میدانش گرد

چونک شدی سرخوش بی‌دست و پا

۳

اسب و رخت راست بر این شه طواف

گرچه بر این نطع روی جا به جا

۴

خاتم شاهی‌ت در انگشت کرد

تا که شوی حاکم و فرمانروا

۵

هر که به گرد دل آرد طواف

جان جهانی شود و دلربا

۶

همره پروانه شود دل‌شده

گردد بر گرد سر شمع‌ها

۷

زانک تنش خاکی و دل آتشی‌ست

میل سوی جنس بود جنس را

۸

گرد فلک گردد هر اختری

زانک بود جنس صفا با صفا

۹

گرد فنا گردد جان فقیر

بر مثل آهن و آهن‌ربا

۱۰

زانک وجود‌ست فنا پیش او

شسته نظر از حول و از خطا

۱۱

مست همی‌کرد وضو از کمیز

کز حدثم بازرهان ربنا

۱۲

گفت نخستین تو حدث را بدان

کژمژ و مقلوب نباید دعا

۱۳

زانک کلید‌ست و چو کژ شد کلید

وا شدنِ قفل نیابی عطا

۱۴

خامش کردم همگان برجهید

قامت چون سرو بتم زد صلا

۱۵

خسرو تبریز شهم شمس دین

بستم لب را تو بیا برگشا

۱۶

قافیه و ردیف

نتیجهٔ پیشنهادی

قافیه: ـا۱۶ از ۱۶ مصرع قافیه‌دار با این الگو می‌خوانَد

پایان مصرع‌ها

  1. کیاآسیا
  2. طوافگدا
  3. گردپا
  4. طوافجا
  5. کردفرمانروا
  6. طوافدلربا
  7. دل‌شدهشمع‌ها
  8. آتشی‌سترا
  9. اختریصفا
  10. فقیرآهن‌ربا
  11. اوخطا
  12. کمیزربنا
  13. بداندعا
  14. کلیدعطا

این نتیجه را برنامه با مقایسهٔ نوشتهٔ پایان مصرع‌ها پیشنهاد کرده است؛ وزن و تلفظ بررسی نشده و جایگزین تحلیل عروضی نیست.

دربارهٔ مولانا

۶٬۳۲۹ شعر منتشرشده در آرشیو

این شعر در مجموعهٔ غزلیات (۳٬۲۳۰ شعر) قرار دارد.