صلا ای صوفیان کامروز باری
سماع است و وصال و عیش آری
۱بکن ای موسی جان خلع نعلین
که اندر گلشن جان نیست خاری
۲کبوترها سراسر باز گردند
که افتاد این شکاران را شکاری
۳شود سرهای مستان فارغ از درد
چو در سر کرد خمر بی‌خماری
۴بخور که ساعتی دیگر نبینی
ز مشرق تا به مغرب هوشیاری
۵برآور بینی و بوی دگر جوی
که این بینی است آن بو را مهاری
۶
