روز ار دو هزار بار می‌آیی
هر بار چو جان به کار می‌آیی
۱از بهر حیات و زنده کردن تو
در عالم چون بهار می‌آیی
۲عشاق همه شدند حلوایی
چون شکر قندوار می‌آیی
۳می درده و اختیار ما بستان
کز مجلس اختیار می‌آیی
۴از خلق جهان کناره می‌گیرد
آن را که تو در کنار می‌آیی
۵خاموش به حضرت تو اولیتر
کز حضرت کردگار می‌آیی
۶دیدیم تو را ز دست ما رفتیم
کز عالم پایدار می‌آیی
۷ای مرغ ز طاق عرش می‌پری
وی شیر ز مرغزار می‌آیی
۸ای بحر محیط سخت می‌جوشی
وی موج چه بی‌قرار می‌آیی
۹
