غزلیات

غزل شمارهٔ ۶۸۸ مولانا

شاعر
مولانا
مجموعه
غزلیات
قالب
غزل
وزن
مفعول مفاعلن مفاعیلن (هزج مسدس اخرب مقبوض)

روی تو به رنگریز کان ماند

زلف تو به نقش بند جان ماند

۱

گر سایه برگ گل فتد بر تو

بر عارض نازکت نشان ماند

۲

روزی گذرد ز هجر تو سالی

مسکین عاشق چنان جوان ماند

۳

دلتنگ نیم اگر چه دل تنگم

کآخر دل من بدان دهان ماند

۴

در چشم من آی تا تو هم بینی

یک تن که به صد هزار جان ماند

۵

قافیه و ردیف

نتیجهٔ پیشنهادی

ردیف احتمالی: ماندقافیه: ـان۵ از ۵ مصرع قافیه‌دار با این الگو می‌خوانَد

«ماند» به واژهٔ پیش از خود چسبیده است؛ ممکن است نشانهٔ جمع یا پسوند دستوری باشد نه ردیفی جدا. تشخیص نهایی با تحلیل ادبیِ انسانی است.

  • پایان مشترک ممکن است فقط یک پسوند دستوری باشد

پایان مصرع‌ها

  1. ماندماند
  2. توماند
  3. سالیماند
  4. تنگمماند
  5. بینیماند

این نتیجه را برنامه با مقایسهٔ نوشتهٔ پایان مصرع‌ها پیشنهاد کرده است؛ وزن و تلفظ بررسی نشده و جایگزین تحلیل عروضی نیست.

دربارهٔ مولانا

۶٬۳۲۹ شعر منتشرشده در آرشیو

این شعر در مجموعهٔ غزلیات (۳٬۲۳۰ شعر) قرار دارد.