غزلیات

غزل شمارهٔ ۲۹۳۱ مولانا

شاعر
مولانا
مجموعه
غزلیات
قالب
غزل
وزن
مفعول فاعلاتن مفعول فاعلاتن (مضارع مثمن اخرب)

از دلبر نهانی گر بوی جان بیابی

در صد جهان نگنجی گر یک نشان بیابی

۱

چون مهر جان پذیری بی‌لشکری امیری

هم ملک غیب گیری هم غیب دان بیابی

۲

گنجی که تو شنیدی سودای آن گزیدی

گر در زمین ندیدی در آسمان بیابی

۳

در عشق اگر امینی ای بس بتان چینی

هم رایگان ببینی هم رایگان بیابی

۴

در آینه مبارک آن صاف صاف بی‌شک

نقش بهشت یک یک هم در جهان بیابی

۵

چون تیر عشق خستت معشوق کرد مستت

گر جان بشد ز دستت صد همچنان بیابی

۶

قفل طلسم مشکل سهلت شود به حاصل

گر از وساوس دل یک دم امان بیابی

۷

درهم شکن بتان را از بهر شاه جان را

تا نقش بند آن را اندر عیان بیابی

۸

تبریز در محقق از شمس ملت و حق

در رمزهای مطلق صد ترجمان بیابی

۹

قافیه و ردیف

نتیجهٔ پیشنهادی

ردیف احتمالی: بیابیقافیه: ـان۹ از ۹ مصرع قافیه‌دار با این الگو می‌خوانَد

«بیابی» به واژهٔ پیش از خود چسبیده است؛ ممکن است نشانهٔ جمع یا پسوند دستوری باشد نه ردیفی جدا. تشخیص نهایی با تحلیل ادبیِ انسانی است.

  • پایان مشترک ممکن است فقط یک پسوند دستوری باشد

پایان مصرع‌ها

  1. بیابیبیابی
  2. امیریبیابی
  3. گزیدیبیابی
  4. چینیبیابی
  5. بی‌شکبیابی
  6. مستتبیابی
  7. حاصلبیابی
  8. رابیابی
  9. حقبیابی

این نتیجه را برنامه با مقایسهٔ نوشتهٔ پایان مصرع‌ها پیشنهاد کرده است؛ وزن و تلفظ بررسی نشده و جایگزین تحلیل عروضی نیست.

دربارهٔ مولانا

۶٬۳۲۹ شعر منتشرشده در آرشیو

این شعر در مجموعهٔ غزلیات (۳٬۲۳۰ شعر) قرار دارد.