غزلیات

غزل شمارهٔ ۲۹۵ مولانا

شاعر
مولانا
مجموعه
غزلیات
قالب
غزل
وزن
مفاعیلن مفاعیلن فعولن (هزج مسدس محذوف یا وزن دوبیتی)

الا ای روی تو صد ماه و مهتاب

مگو شب گشت و بی‌گه گشت بشتاب

۱

مرا در سایه‌ات ای کعبه جان

به هر مسجد ز خورشیدست محراب

۲

غلط گفتم که اندر مسجد ما

برون در بود خورشید بواب

۳

از این هفت آسیا ما نان نجوییم

ننوشیم آب ما زین سبز دولاب

۴

مسبب اوست اسباب جهان را

چه باشد تار و پود لاف اسباب

۵

ز مستی در هزاران چَه فتادیم

برون مان می‌کشد عشقش به قلاب

۶

چه رونق دارد از تو مجلس جان

زهی چشم و چراغ جان اصحاب

۷

بخندد باغ دل زان سرو مقبل

بجوشد خون ما زین شاخ عناب

۸

فتوح اندر فتوح اندر فتوحی

توی مفتاح و حق، مفتاحِ ابواب

۹

ز نفط انداز عشق آتشینت

زمین و آسمان لرزان چو سیماب

۱۰

بر مستانش آید می به دعوی

خلق گردد برانندش به مضراب

۱۱

خمش کن ختم کن ای دل چو دیدی

که آن خوبی نمی‌گنجد در القاب

۱۲

قافیه و ردیف

نتیجهٔ پیشنهادی

قافیه: ـاب۱۲ از ۱۲ مصرع قافیه‌دار با این الگو می‌خوانَد

پایان مصرع‌ها

  1. مهتاببشتاب
  2. جانمحراب
  3. مابواب
  4. نجوییمدولاب
  5. رااسباب
  6. فتادیمقلاب
  7. جاناصحاب
  8. مقبلعناب
  9. فتوحیابواب
  10. آتشینتسیماب
  11. دعویمضراب
  12. دیدیالقاب

این نتیجه را برنامه با مقایسهٔ نوشتهٔ پایان مصرع‌ها پیشنهاد کرده است؛ وزن و تلفظ بررسی نشده و جایگزین تحلیل عروضی نیست.

دربارهٔ مولانا

۶٬۳۲۹ شعر منتشرشده در آرشیو

این شعر در مجموعهٔ غزلیات (۳٬۲۳۰ شعر) قرار دارد.