غزلیات

غزل شمارهٔ ۲۹۷۸ مولانا

شاعر
مولانا
مجموعه
غزلیات
قالب
غزل
وزن
مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)

ای دل ز بامداد تو بر حال دیگری

وز شور خویش در من شوریده ننگری

۱

بر چهره نزار تو صفرای دلبری است

تا خود چه دیده‌ای که ز صفراش اصفری

۲

ای دل چه آتشی که به هر باد برجهی

نی نی دلا کز آتش و از باد برتری

۳

ای دل تو هر چه هستی دانم که این زمان

خورشیدوار پرده افلاک می‌دری

۴

جانم فدات یا رب ای دل چه گوهری

نی چرخ قیمت تو شناسد نه مشتری

۵

سی سال در پی تو چو مجنون دویده‌ام

اندر جزیره‌ای که نه خشکی است و نی تری

۶

غافل بدم از آن که تو مجموع هستیی

مشغول بود فکر به ایمان و کافری

۷

ایمان و کفر و شبهه و تعطیل عکس توست

هم جنتی و دوزخ و هم حوض کوثری

۸

ای دل تو کل کونی بیرون ز هر دو کون

ای جمله چیزها تو و از چیزها بری

۹

ای رو و پشت عالم در روی من نگر

تا از رخ مزعفر من زعفران بری

۱۰

طاقت نماند و این سخنم ماند در دهان

با صد هزار غم که نهانند چون پری

۱۱

قافیه و ردیف

نتیجهٔ پیشنهادی

قافیه: ـری۱۱ از ۱۱ مصرع قافیه‌دار با این الگو می‌خوانَد

پایان مصرع‌ها

  1. دیگریننگری
  2. استاصفری
  3. برجهیبرتری
  4. زمانمی‌دری
  5. گوهریمشتری
  6. دویده‌امتری
  7. هستییکافری
  8. توستکوثری
  9. کونبری
  10. نگربری
  11. دهانپری

این نتیجه را برنامه با مقایسهٔ نوشتهٔ پایان مصرع‌ها پیشنهاد کرده است؛ وزن و تلفظ بررسی نشده و جایگزین تحلیل عروضی نیست.

دربارهٔ مولانا

۶٬۳۲۹ شعر منتشرشده در آرشیو

این شعر در مجموعهٔ غزلیات (۳٬۲۳۰ شعر) قرار دارد.