ایا مربی جان از صداع جان چونی
ایا ببرده دل از جمله دلبران چونی
۱ز زحمت شب ما و ز ناله‌های صبوح
که می‌رسد به تو ای ماه مهربان چونی
۲ایا کسی که نخفت و نخفت چشم خوشت
ز لکلک جرس و بانگ پاسبان چونی
۳ایا غریب فلک تو بر این زمین حیفی
ایا جهان ملاحت در این جهان چونی
۴ز آفتاب کی پرسد که چون همی‌گردی
به گلستان که بگوید که گلستان چونی
۵ز روی زرد بپرسند درد دل چونست
ولی کسی بنپرسد که ارغوان چونی
۶چو روی زشت به آیینه گفت چونی تو
بگفت من چو چراغم تو قلتبان چونی
۷جواب گفت که من بازگونه می‌پرسم
مثال کشت که گوید به آسمان چونی
۸دهان گشادم یعنی ببین که لب خشکم
که تا شراب تو گوید که ای دهان چونی
۹ز گفت چون تو جویی روان شود در حال
میان جان و روانم که ای روان چونی
۱۰بگو تو باقی این را که از خمار لبت
سرم گران شد پرسش که سرگران چونی
۱۱
