غزلیات

غزل شمارهٔ ۳۱۰ مولانا

شاعر
مولانا
مجموعه
غزلیات
قالب
غزل
وزن
مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)

بازآمد آن مهی که ندیدش فلک به خواب

آورد آتشی که نمیرد به هیچ آب

۱

بنگر به خانه تن و بنگر به جان من

از جام عشق او شده این مست و آن خراب

۲

میر شرابخانه چو شد با دلم حریف

خونم شراب گشت ز عشق و دلم کباب

۳

چون دیده پر شود ز خیالش ندا رسد

احسنت ای پیاله و شاباش ای شراب

۴

دریای عشق را دل من دید ناگهان

از من بجست در وی و گفتا مرا بیاب

۵

خورشیدروی مفخر تبریز شمس دین

اندر پیش دوان شده دل‌های چون سحاب

۶

قافیه و ردیف

نتیجهٔ پیشنهادی

قافیه: ـاب۵ از ۶ مصرع قافیه‌دار با این الگو می‌خوانَد

  • برخی مصرع‌ها از الگو پیروی نمی‌کنند

پایان مصرع‌ها

  1. خوابآب
  2. منخراب
  3. حریفکباب
  4. رسدشراب
  5. ناگهانبیاب
  6. دینسحاب

این نتیجه را برنامه با مقایسهٔ نوشتهٔ پایان مصرع‌ها پیشنهاد کرده است؛ وزن و تلفظ بررسی نشده و جایگزین تحلیل عروضی نیست.

دربارهٔ مولانا

۶٬۳۲۹ شعر منتشرشده در آرشیو

این شعر در مجموعهٔ غزلیات (۳٬۲۳۰ شعر) قرار دارد.