بتا گر مرا تو ببینی ندانی
به جان لاله زارم به رخ زعفرانی
۱بدادم به تو دل مرا تو به از دل
سپارم به تو جان که جان را تو جانی
۲هزاران نشان بد ز آه و ز اشکم
کنون رفت کارم گذشت از نشانی
۳تو شاه عظیمی که در دل مقیمی
تو آب حیاتی که در تن روانی
۴تو هم غیب بینی تو هم نازنینی
نگفتند هرگز تو را لن ترانی
۵چو سرجوش کردی چه روپوش کردی
تو روپوش می‌کن که پنهان نمانی
۶زهی تلخ مرگی چو بی‌تو زید جان
چو پیش تو میرم زهی زندگانی
۷از این جان ظاهر به جان آمدم من
کز این جان ظاهر شود جان نهانی
۸میان دو جان مانده بودیم حیران
که می‌گفت اینی که می‌گفت آنی
۹یکی جان جنت یکی جان دوزخ
یکی جان ظلمت یکی جان عیانی
۱۰چه جنت چه دوزخ توی شاه برزخ
بخوانی بخوانی برانی برانی
۱۱
