غزلیات

غزل شمارهٔ ۳۱۶۶ مولانا

شاعر
مولانا
مجموعه
غزلیات
قالب
غزل
وزن
مفتعلن مفتعلن فاعلن (سریع مطوی مکشوف)

ای دل سرمست، کجا می‌پری؟

بزم تو کو؟ باده کجا می‌خوری؟

۱

مایهٔ هر نقش و ترا نقش نی

دایهٔ هر جان و تو از جان بری

۲

صد مثل و نام و لقب گفتمت

برتری از نام ولقب، برتری

۳

چونک ترا در دو جهان خانه نیست

هر نفسی رخت کجا می‌بری؟

۴

نقد ترا بردم من پیش عقل

گفتم: « قیمت کنش ای جوهری

۵

صیر فی نقد معانی توی

سرمه کش دیدهٔ هر ناظری »

۶

گفت: « چه دانم ببرش پیش عشق

عشق بود نقد ترا مشتری

۷

چون به سر کوچهٔ عشق آمدیم

دل بشد و من بشدم بر سری

۸

قافیه و ردیف

نتیجهٔ پیشنهادی

قافیه: ـری۸ از ۸ مصرع قافیه‌دار با این الگو می‌خوانَد

پایان مصرع‌ها

  1. می‌پریمی‌خوری
  2. نیبری
  3. گفتمتبرتری
  4. نیستمی‌بری
  5. عقلجوهری
  6. تویناظری
  7. عشقمشتری
  8. آمدیمسری

این نتیجه را برنامه با مقایسهٔ نوشتهٔ پایان مصرع‌ها پیشنهاد کرده است؛ وزن و تلفظ بررسی نشده و جایگزین تحلیل عروضی نیست.

دربارهٔ مولانا

۶٬۳۲۹ شعر منتشرشده در آرشیو

این شعر در مجموعهٔ غزلیات (۳٬۲۳۰ شعر) قرار دارد.