مست و خوشی باده کجا خورده‌ای؟
این مه نو چیست که آورده‌ای؟
۱ساغر شاهانه گرفتی به کف
گلشکر نادره پرورده‌ای
۲پردهٔ ناموس که خواهی درید؟
کآفت عقل و ادب و پرده‌ای
۳می‌شکفد از نظرت باغ دل
ای که بهار دل افسرده‌ای
۴آتش در ملک سلیمان زدی
ای که تو موری بنیازرده‌ای
۵در سفر ای شاه سبک روح من
زیر قدم چشم و دل اسپرده‌ای
۶دارد خوبی و کشی بی‌شمار
روی کسی کش به کس اشمرده‌ای
۷بنده کن هر دل آزاده‌ای
زنده کن هر بدن مرده‌ای
۸می‌کندت لابه و دریوزه جان
جان ببر آنجا که دلم برده‌ای
۹جان دو صد قرن در انگشت تست
چونت بگویم؟! که تو ده مرده‌ای
۱۰بس کن تا مطرب و ساقی شود
آنکه می از باغ وی افشرده‌ای
۱۱
