غزلیات

غزل شمارهٔ ۴۴۷ مولانا

شاعر
مولانا
مجموعه
غزلیات
قالب
غزل
وزن
مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)

ای گل تو را اگر چه که رخسار نازکست

رخ بر رخش مدار که آن یار نازکست

۱

در دل مدار نیز که رخ بر رخش نهی

کو سر دل بداند و دلدار نازکست

۲

چون آرزو ز حد شد دزدیده سجده کن

بسیار هم مکوش که بسیار نازکست

۳

گر بیخودی ز خویش همه وقت وقت تو است

گر نی به وقت آی که اسرار نازکست

۴

دل را ز غم بروب که خانه خیال او است

زیرا خیال آن بت عیار نازک است

۵

روزی بتافت سایه گل بر خیال دوست

بر دوست کار کرد که این کار نازکست

۶

اندر خیال مفخر تبریز شمس دین

منگر تو خوار کان شه خون خوار نازکست

۷

قافیه و ردیف

نتیجهٔ پیشنهادی

ردیف: نازکستقافیه: ـار۶ از ۷ مصرع قافیه‌دار با این الگو می‌خوانَد

  • برخی مصرع‌ها از الگو پیروی نمی‌کنند

پایان مصرع‌ها

  1. نازکستنازکست
  2. نهینازکست
  3. کننازکست
  4. استنازکست
  5. استاست
  6. دوستنازکست
  7. دیننازکست

این نتیجه را برنامه با مقایسهٔ نوشتهٔ پایان مصرع‌ها پیشنهاد کرده است؛ وزن و تلفظ بررسی نشده و جایگزین تحلیل عروضی نیست.

دربارهٔ مولانا

۶٬۳۲۹ شعر منتشرشده در آرشیو

این شعر در مجموعهٔ غزلیات (۳٬۲۳۰ شعر) قرار دارد.