صوفیان آمدند از چپ و راست
در به در کو به کو که باده کجاست
۱در صوفی دل‌ست و کویش جان
باده صوفیان ز خم خداست
۲سر خم را گشاد ساقی و گفت
الصلا هر کسی که عاشق ماست
۳این چنین باده و چنین مستی
در همه مذهبی حلال و رواست
۴توبه بشکن که در چنین مجلس
از خطا توبه صد هزار خطاست
۵چون شکستی تو زاهدان را نیز
الصلا زن که روز روز صلاست
۶مردمت گر ز چشم خویش انداخت
مردم چشم عاشقانت جاست
۷گر برفت آب روی کمتر غم
جای عاشق برون آب و هواست
۸آشنایان اگر ز ما گشتند
غرقه را آشنا در آن دریاست
۹
