غزلیات

غزل شمارهٔ ۵۰۲ مولانا

شاعر
مولانا
مجموعه
غزلیات
قالب
غزل
وزن
فعلاتن مفاعلن فعلن (خفیف مسدس مخبون)

اندرآ عیش بی‌تو شادان نیست

کیست کو بنده تو از جان نیست

۱

ای تو در جان چو جان ما در تن

سخت پنهان ولیک پنهان نیست

۲

دست بر هر کجا نهی جانست

دست بر جان نهادن آسان نیست

۳

جان که صافی شدست در قالب

جز که آیینه دار جانان نیست

۴

جمع شد آفتاب و مه این دم

وقت افسانه پریشان نیست

۵

مستی افزون شدست و می‌ترسم

کاین سخن را مجال جولان نیست

۶

دست نه بر دهان من تا من

آن نگویم چو گفت را آن نیست

۷

قافیه و ردیف

نتیجهٔ پیشنهادی

ردیف احتمالی: نیستقافیه: ـان۶ از ۷ مصرع قافیه‌دار با این الگو می‌خوانَد

«نیست» به واژهٔ پیش از خود چسبیده است؛ ممکن است نشانهٔ جمع یا پسوند دستوری باشد نه ردیفی جدا. تشخیص نهایی با تحلیل ادبیِ انسانی است.

  • پایان مشترک ممکن است فقط یک پسوند دستوری باشد
  • برخی مصرع‌ها از الگو پیروی نمی‌کنند

پایان مصرع‌ها

  1. نیستنیست
  2. تننیست
  3. جانستنیست
  4. قالبنیست
  5. دمنیست
  6. می‌ترسمنیست
  7. مننیست

این نتیجه را برنامه با مقایسهٔ نوشتهٔ پایان مصرع‌ها پیشنهاد کرده است؛ وزن و تلفظ بررسی نشده و جایگزین تحلیل عروضی نیست.

دربارهٔ مولانا

۶٬۳۲۹ شعر منتشرشده در آرشیو

این شعر در مجموعهٔ غزلیات (۳٬۲۳۰ شعر) قرار دارد.