غزلیات

غزل شمارهٔ ۴۹۸ مولانا

شاعر
مولانا
مجموعه
غزلیات
قالب
غزل
وزن
فعلاتن مفاعلن فعلن (خفیف مسدس مخبون)

فعل نیکان محرض نیکیست

همچو مطرب که باعث سیکیست

۱

بهر تحریض بندگان یزدان

از بد و نیک شاکر و شاکیست

۲

نکر فرعون و شکر موسی کرد

به بهانه ز حال ما حاکیست

۳

جنس فرعون هر کی در منیست

جنس موسی هر آنک در پاکیست

۴

از پی غم یقین همه شادیست

و از پی شادی تو غمناکیست

۵

خاک باشی گزید احمد از آن

شاه معراج و پیک افلاکیست

۶

خاک باشی بروید از تو نبات

گنج دل یافت آنک او خاکیست

۷

ما همه چون یکیم بی‌من و تو

پس خمش باش این سخن با کیست

۸

قافیه و ردیف

نتیجهٔ پیشنهادی

قافیه: ـکیست۸ از ۸ مصرع قافیه‌دار با این الگو می‌خوانَد

پایان مصرع‌ها

  1. نیکیستسیکیست
  2. یزدانشاکیست
  3. کردحاکیست
  4. منیستپاکیست
  5. شادیستغمناکیست
  6. آنافلاکیست
  7. نباتخاکیست
  8. توکیست

این نتیجه را برنامه با مقایسهٔ نوشتهٔ پایان مصرع‌ها پیشنهاد کرده است؛ وزن و تلفظ بررسی نشده و جایگزین تحلیل عروضی نیست.

دربارهٔ مولانا

۶٬۳۲۹ شعر منتشرشده در آرشیو

این شعر در مجموعهٔ غزلیات (۳٬۲۳۰ شعر) قرار دارد.