غزلیات

غزل شمارهٔ ۶۳۹ مولانا

شاعر
مولانا
مجموعه
غزلیات
قالب
غزل
وزن
مفعول مفاعیل مفاعیل فعولن (هزج مثمن اخرب مکفوف محذوف)

آن سرخ قبایی که چو مه پار برآمد

امسال در این خرقه زنگار برآمد

۱

آن ترک که آن سال به یغماش بدیدی

آنست که امسال عرب وار برآمد

۲

آن یار همانست اگر جامه دگر شد

آن جامه به در کرد و دگربار برآمد

۳

آن باده همانست اگر شیشه بدل شد

بنگر که چه خوش بر سر خمار برآمد

۴

ای قوم گمان برده که آن مشعله‌ها مرد

آن مشعله زین روزن اسرار برآمد

۵

این نیست تناسخ سخن وحدت محضست

کز جوشش آن قلزم زخار برآمد

۶

یک قطره از آن بحر جدا شد که جدا نیست

کآدم ز تک صلصل فخار برآمد

۷

رومی پنهان گشت چو دوران حبش دید

امروز در این لشکر جرار برآمد

۸

گر شمس فروشد به غروب او نه فنا شد

از برج دگر آن مه انوار برآمد

۹

گفتار رها کن بنگر آینه عین

کان شبهه و اشکال ز گفتار برآمد

۱۰

شمس الحق تبریز رسیدست مگویید

کز چرخ صفا آن مه اسرار برآمد

۱۱

قافیه و ردیف

نتیجهٔ پیشنهادی

ردیف: برآمدقافیه: ـار۱۱ از ۱۱ مصرع قافیه‌دار با این الگو می‌خوانَد

  • با حروف قافیهٔ منبع هم‌خوان نیست

پایان مصرع‌ها

  1. برآمدبرآمد
  2. بدیدیبرآمد
  3. شدبرآمد
  4. شدبرآمد
  5. مردبرآمد
  6. محضستبرآمد
  7. نیستبرآمد
  8. دیدبرآمد
  9. شدبرآمد
  10. عینبرآمد
  11. مگوییدبرآمد

این نتیجه را برنامه با مقایسهٔ نوشتهٔ پایان مصرع‌ها پیشنهاد کرده است؛ وزن و تلفظ بررسی نشده و جایگزین تحلیل عروضی نیست.

دربارهٔ مولانا

۶٬۳۲۹ شعر منتشرشده در آرشیو

این شعر در مجموعهٔ غزلیات (۳٬۲۳۰ شعر) قرار دارد.