غزلیات

غزل شمارهٔ ۹۳۰ مولانا

شاعر
مولانا
مجموعه
غزلیات
قالب
غزل
وزن
مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلن (مجتث مثمن مخبون محذوف)

سپاس و شکر خدا را که بندها بگشاد

میان به شکر چو بستیم بند ما بگشاد

۱

به جان رسید فلک از دعا و ناله من

فلک دهان خود اندر ره دعا بگشاد

۲

ز بس که سینه ما سوخت در وفا جستن

ز شرم ما عرق از صورت وفا بگشاد

۳

ادیم روی سهیلیم هر کجا بنمود

غلام چشمه عشقیم هر کجا بگشاد

۴

پس دریچه دل صد در نهانی بود

که بسته بود خدا بنده خدا بگشاد

۵

در این سرا که دو قندیل ماه و خورشیدست

خدا ز جانب دل روزن سرا بگشاد

۶

الست گفت حق و جان‌ها بلی گفتند

برای صدق بلی حق ره بلا بگشاد

۷

قافیه و ردیف

نتیجهٔ پیشنهادی

ردیف: بگشادقافیه: ـا۷ از ۷ مصرع قافیه‌دار با این الگو می‌خوانَد

پایان مصرع‌ها

  1. بگشادبگشاد
  2. منبگشاد
  3. جستنبگشاد
  4. بنمودبگشاد
  5. بودبگشاد
  6. خورشیدستبگشاد
  7. گفتندبگشاد

این نتیجه را برنامه با مقایسهٔ نوشتهٔ پایان مصرع‌ها پیشنهاد کرده است؛ وزن و تلفظ بررسی نشده و جایگزین تحلیل عروضی نیست.

دربارهٔ مولانا

۶٬۳۲۹ شعر منتشرشده در آرشیو

این شعر در مجموعهٔ غزلیات (۳٬۲۳۰ شعر) قرار دارد.