غزلیات

غزل شمارهٔ ۱۸ عبید زاکانی

مجموعه
غزلیات
قالب
غزل
وزن
مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلن (مجتث مثمن مخبون محذوف)

سیاه چرده بتم را نمک ز حد بگذشت

عتاب او چو جفای فلک ز حد بگذشت

۱

لطافت لب و دندان و مستی چشمش

چو می پرستی ما یک به یک ز حد بگذشت

۲

به لابه گفت که از حد گذشت جور رقیب

به طنز گفت که بی هیچ شک ز حد بگذشت

۳

بنوش بادهٔ صافی ز دست دلبر خویش

که بی‌وفائی چرخ و فلک ز حد بگذشت

۴

عبید را دل سنگینش امتحان کردند

عیار دوستیش بر محک ز حد بگذشت

۵

قافیه و ردیف

نتیجهٔ پیشنهادی

ردیف: ز حد بگذشتقافیه: ـک۵ از ۵ مصرع قافیه‌دار با این الگو می‌خوانَد

  • پایانِ مشترک فقط یک حرف است
  • ردیف بلند (سه واژه یا بیشتر)

پایان مصرع‌ها

  1. بگذشتبگذشت
  2. چشمشبگذشت
  3. رقیببگذشت
  4. خویشبگذشت
  5. کردندبگذشت

این نتیجه را برنامه با مقایسهٔ نوشتهٔ پایان مصرع‌ها پیشنهاد کرده است؛ وزن و تلفظ بررسی نشده و جایگزین تحلیل عروضی نیست.

دربارهٔ عبید زاکانی

۲۸۰ شعر منتشرشده در آرشیو

این شعر در مجموعهٔ غزلیات (۱۰۶ شعر) قرار دارد.