غزلیات

غزل شمارهٔ ۴ عبید زاکانی

مجموعه
غزلیات
قالب
غزل
وزن
مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)

در ما به ناز می‌نگرد دلربای ما

بیگانه‌وار میگذرد آشنای ما

۱

بی‌جرم دوست پای ز ما درکشیده باز

تا خود چه گفت دشمن ما در قفای ما

۲

با هیچکس شکایت جورش نمیکنم

ترسم به گفتگو کشد این ماجرای ما

۳

ما دل به درد هجر ضروری نهاده‌ایم

زیرا که فارغست طبیب از دوای ما

۴

هر دم ز شوق حلقهٔ زنجیر زلف او

دیوانه میشود دل آشفته رای ما

۵

بر کوه اگر گذر کند این آه آتشین

بی شک بسوزدش دل سنگین برای ما

۶

شاید که خون دیده بریزی عبید از آنک

او میکند همیشه خرابی بجای ما

۷

قافیه و ردیف

نتیجهٔ پیشنهادی

ردیف احتمالی: ماقافیه: ـای۷ از ۷ مصرع قافیه‌دار با این الگو می‌خوانَد

«ما» به واژهٔ پیش از خود چسبیده است؛ ممکن است نشانهٔ جمع یا پسوند دستوری باشد نه ردیفی جدا. تشخیص نهایی با تحلیل ادبیِ انسانی است.

  • پایان مشترک ممکن است فقط یک پسوند دستوری باشد

پایان مصرع‌ها

  1. ماما
  2. بازما
  3. نمیکنمما
  4. نهاده‌ایمما
  5. اوما
  6. آتشینما
  7. آنکما

این نتیجه را برنامه با مقایسهٔ نوشتهٔ پایان مصرع‌ها پیشنهاد کرده است؛ وزن و تلفظ بررسی نشده و جایگزین تحلیل عروضی نیست.

دربارهٔ عبید زاکانی

۲۸۰ شعر منتشرشده در آرشیو

این شعر در مجموعهٔ غزلیات (۱۰۶ شعر) قرار دارد.