ای جوانبخت وزیری که کند افسر سر
خاک پایت چو بدین گنبد خضرا برسد
۱جان هر خسته ز لطف تو دوا کسب کند
دل هرکس ز عطایت به تمنی برسد
۲ملک را چون تو عمیدی چو خدا روزی کرد
رکن اسلام ز نام تو به اعلی برسد
۳خسروا بنده عبید از کرمت دارد چشم
کش ز یمن نظرت کار به بالا برسد
۴گر بود مصلحت احوال دعاگو با شاه
عرضه فرمای چو رایات به بیضا برسد
۵بیتکی چند ز اشعار کسان داردم یاد
یک دو زان شاید اگر زانکه به آنها برسد
۶«آنکه او هست در این دور به نانی خرسند
حرص گیرد چو بدین حضرت والا برسد»
۷آری از چاه به جز آب تمنی نکند
بار گوهر طلبد هرکه به دریا برسد
۸تا ابد کامروا باشد که خصمت گر خود
نظری باز کند مرگ مفاجا برسد
۹مدت عمر تو چندانکه پیاپی صد بار
جرم خورشید جهانگرد به جوزا برسد
۱۰
