دردی‌ست دردِ عشق که هیچش طبیب نیست
گر دردمندِ عشق بنالد غریب نیست
۱دانند عاقلان که مجانینِ عشق را
پروایِ قولِ ناصح و پندِ ادیب نیست
۲هر کو شرابِ عشق نخورده‌ست و دُردِ دَرد
آن‌ست کز حیاتِ جهانش نصیب نیست
۳در مُشک و عود و عنبر و امثالِ طیبات
خوش‌تر ز بویِ دوست دگر هیچ طیب نیست
۴صید از کمند اگر بجهد بوالعجب بوَد
ور نه چو در کمند بمیرد عجیب نیست
۵گر دوست واقف‌ست که بر من چه می‌رود
باک از جفای دشمن و جورِ رقیب نیست
۶بگریست چشم دشمنِ من بر حدیثِ من
فضل از غریب هست و وفا در قریب نیست
۷از خنده گل چنان به قفا اوفتاده باز
کو را خبر ز مشغلهٔ عندلیب نیست
۸سعدی ز دستِ دوست شکایت کجا بَری؟
هم صبر بر حبیب که صبر از حبیب نیست
۹
