گلبنان پیرایه بر خود کرده‌اند
بلبلان را در سماع آورده‌اند
۱ساقیان لاابالی در طواف
هوش میخواران مجلس برده‌اند
۲جرعه‌ای خوردیم و کار از دست رفت
تا چه بی هوشانه در می کرده‌اند
۳ما به یک شربت چنین بیخود شدیم
دیگران چندین قدح چون خورده‌اند
۴آتش اندر پختگان افتاد و سوخت
خام طبعان همچنان افسرده‌اند
۵خیمه بیرون بر که فراشان باد
فرش دیبا در چمن گسترده‌اند
۶زندگانی چیست مردن پیش دوست
کاین گروه زندگان دل مرده‌اند
۷تا جهان بودست جَمّاشان گل
از سلحداران خار آزرده‌اند
۸عاشقان را کشته می‌بینند خلق
بشنو از سعدی که جان پرورده‌اند
۹
