غزلیات

غزل شمارهٔ ۴۸۹ سعدی

شاعر
سعدی
مجموعه
غزلیات
قالب
غزل
وزن
مفتعلن مفتعلن فاعلن (سریع مطوی مکشوف)

ای رخ چون آینه افروخته

الحذر از آه من سوخته

۱

غیرت سلطان جمالت چو باز

چشم من از هر که جهان دوخته

۲

عقل کهن بار جفا می‌کشد

دم به دم از عشق نوآموخته

۳

وه که به یک بار پراکنده شد

آنچه به عمری بشد اندوخته

۴

غم به تولای تو بخریده‌ام

جان به تمنای تو بفروخته

۵

در دل سعدیست چراغ غمت

مشعله‌ای تا ابد افروخته

۶

قافیه و ردیف

نتیجهٔ پیشنهادی

قافیه: ـوخته۶ از ۶ مصرع قافیه‌دار با این الگو می‌خوانَد

پایان مصرع‌ها

  1. افروختهسوخته
  2. بازدوخته
  3. می‌کشدنوآموخته
  4. شداندوخته
  5. بخریده‌امبفروخته
  6. غمتافروخته

این نتیجه را برنامه با مقایسهٔ نوشتهٔ پایان مصرع‌ها پیشنهاد کرده است؛ وزن و تلفظ بررسی نشده و جایگزین تحلیل عروضی نیست.

دربارهٔ سعدی

۲٬۰۱۰ شعر منتشرشده در آرشیو

این شعر در مجموعهٔ غزلیات (۶۳۷ شعر) قرار دارد.