غزلیات

غزل شمارهٔ ۷۲ سعدی

شاعر
سعدی
مجموعه
غزلیات
قالب
غزل
وزن
فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مسدس محذوف یا وزن مثنوی)

پای سرو بوستانی در گِل است

سرو ما را پای معنی در دل است

۱

هر که چشمش بر چنان روی اوفتاد

طالعش میمون و فالش مُقبل است

۲

نیک‌خواهانم نصیحت می‌کنند

خشت بر دریا زدن بی‌حاصل است

۳

ای برادر ما به گرداب اندریم

وان که شَنْعَت می‌زند بر ساحل است

۴

شوق را بر صبر، قُوّت غالب است

عقل را با عشق، دعوی باطل است

۵

نسبت عاشق به غفلت می‌کنند

وآن که معشوقی ندارد غافل است

۶

دیده باشی تشنه مستعجل به آب

جان به جانان همچنان مستعجل است

۷

بذل جاه و مال و ترک نام و ننگ

در طریق عشق، اول منزل است

۸

گر بمیرد طالبی در بند دوست

سهل باشد؛ زندگانی مشکل است

۹

عاشقی می‌گفت و خوش خوش می‌گریست

جان بیاساید که جانان قاتل است

۱۰

سعدیا نزدیک رای عاشقان

خلق مجنونند و مجنون عاقل است

۱۱

قافیه و ردیف

نتیجهٔ پیشنهادی

ردیف: استقافیه: ـل۱۱ از ۱۱ مصرع قافیه‌دار با این الگو می‌خوانَد

  • پایانِ مشترک فقط یک حرف است
  • با حروف قافیهٔ منبع هم‌خوان نیست

پایان مصرع‌ها

  1. استاست
  2. اوفتاداست
  3. می‌کننداست
  4. اندریماست
  5. استاست
  6. می‌کننداست
  7. آباست
  8. ننگاست
  9. دوستاست
  10. می‌گریستاست
  11. عاشقاناست

این نتیجه را برنامه با مقایسهٔ نوشتهٔ پایان مصرع‌ها پیشنهاد کرده است؛ وزن و تلفظ بررسی نشده و جایگزین تحلیل عروضی نیست.

دربارهٔ سعدی

۲٬۰۱۰ شعر منتشرشده در آرشیو

این شعر در مجموعهٔ غزلیات (۶۳۷ شعر) قرار دارد.