بناز ای خداوند اقبال سرمد
به بخت همایون و تخت ممهد
۱مغیث زمان ناصر اهل ایمان
گزین احد یاور دین احمد
۲خداوند فرمان ملک سلیمان
شهنشاه عادل اتابک محمد
۳ز سعد ابوبکر تا سعد زنگی
پدر بر پدر نامور جد بر جد
۴سر بندگی بر زمینش نهاده
خداوندگاران دریا و سرحد
۵همه نامداران و گردن فرازان
به زنجیر سبق الایادی مقید
۶خردمند شاها رعیت پناها
که مخصوص بادی به تأیید سرمد
۷یکی پند پیرانه بشنو ز سعدی
که بختت جوان باد و جاهت مجدد
۸نبودست تا بوده دوران گیتی
به ابقای ابنای گیتی معود
۹مؤبد نمی‌ماند این ملک دنیا
نشاید بر او تکیه بر هیچ مسند
۱۰چنان صرف کن دولت و زندگانی
که نامت به نیکی بماند مخلد
۱۱
