بخش
مثنویات سعدی
این بخش از «مواعظ» سعدی است و ۴۶ مورد منتشرشده دارد (مثنوی ۴۶).
- مورد منتشرشده
- ۴۶
- صفحه
- ۳
ترتیب: صعودی · نزولی
پالایش بر پایهٔ وزن
- ۱۷شمارهٔ ۱۷سگ بر آن آدمی شرف داردکاو دل دوستان بیازاردخواندن شعر ‹
- ۱۸شمارهٔ ۱۸غم نه بر دل که گر نهی بر کوهکوه گردد ز بار غصه ستوهخواندن شعر ‹
- ۱۹شمارهٔ ۱۹سخن زید نشنوی بر عمروتا ندانی نخست باطن امرخواندن شعر ‹
- ۲۰شمارهٔ ۲۰همه فرزند آدمند بشرمیل بعضی به خیر و بعضی شرخواندن شعر ‹
- ۲۱شمارهٔ ۲۱همه دانند لشکر و میرانکه جوانی نیاید از پیرانخواندن شعر ‹
- ۲۲شمارهٔ ۲۲اگر هوشمندی مکن جمع مالکه جمعیتت را کند پایمالخواندن شعر ‹
- ۲۳شمارهٔ ۲۳این دغل دوستان که می‌بینیمگسان‌اند دور شیرینیخواندن شعر ‹
- ۲۴شمارهٔ ۲۴هر که را باشد از تو بیم گزندصورت امن ازو خیال مبندخواندن شعر ‹
- ۲۵شمارهٔ ۲۵هر که بی‌مشورت کند تدبیرغالبش بر غرض نیاید تیرخواندن شعر ‹
- ۲۶شمارهٔ ۲۶ای پسندیده حیف بر درویشاز برای قبول و منصب خویشخواندن شعر ‹
- ۲۷شمارهٔ ۲۷برگزیدندت ای گل خرماز گلستان اصطفی آدمخواندن شعر ‹
- ۲۸شمارهٔ ۲۸قیمت عمر اگر بداند مردبس بگرید بر آنچه ضایع کردخواندن شعر ‹
- ۲۹شمارهٔ ۲۹خری از روستاییی بگریختجل بیفکند و پاردم بگسیختخواندن شعر ‹
- ۳۰شمارهٔ ۳۰حرص فرزند آدم نادانمثل مورچه است در میدانخواندن شعر ‹
- ۳۱شمارهٔ ۳۱ - حکایتپیری اندر قبیلهٔ ما بودکه جهاندیده‌تر ز عنقا بودخواندن شعر ‹
- ۳۲شمارهٔ ۳۲سپاس و شکر بی‌پایان خدا رابرین نعمت که نعمت نیست ما راخواندن شعر ‹