غزلیات

غزل شمارهٔ ۱۴۴۲ صائب

شاعر
صائب
مجموعه
غزلیات
قالب
غزل
وزن
فعلاتن فعلاتن فعلاتن فعلن (رمل مثمن مخبون محذوف)

میوه و تخم و گل عالم امکان پوچ است

سر به سر دانه این مزرع ویران پوچ است

۱

هر سری کز می گلرنگ نباشد لبریز

چون کدو در نظر باده پرستان پوچ است

۲

هر حبابی که هوای تو ندارد در مغز

سر برآرد اگر از چشمه حیوان پوچ است

۳

تیر باران حوادث چه کند با عاشق؟

پیش شیران قوی پنجه نیستان پوچ است

۴

هر که سجاده خود بر سر آب اندازد

همچو کف در نظر همت مردان پوچ است

۵

دل خونین نشود با دهن خندان جمع

لاف خونین دلی از پسته خندان پوچ است

۶

هر کجا خامه صائب در گفتار زند

یکقلم زمزمه مرغ خوش الحان پوچ است

۷

قافیه و ردیف

نتیجهٔ پیشنهادی

ردیف احتمالی: پوچ استقافیه: ـان۷ از ۷ مصرع قافیه‌دار با این الگو می‌خوانَد

«پوچ است» به واژهٔ پیش از خود چسبیده است؛ ممکن است نشانهٔ جمع یا پسوند دستوری باشد نه ردیفی جدا. تشخیص نهایی با تحلیل ادبیِ انسانی است.

  • پایان مشترک ممکن است فقط یک پسوند دستوری باشد

پایان مصرع‌ها

  1. استاست
  2. لبریزاست
  3. مغزاست
  4. عاشقاست
  5. اندازداست
  6. جمعاست
  7. زنداست

این نتیجه را برنامه با مقایسهٔ نوشتهٔ پایان مصرع‌ها پیشنهاد کرده است؛ وزن و تلفظ بررسی نشده و جایگزین تحلیل عروضی نیست.

دربارهٔ صائب

۹٬۸۷۴ شعر منتشرشده در آرشیو

این شعر در مجموعهٔ غزلیات (۶٬۹۹۵ شعر) قرار دارد.