غزلیات

غزل شمارهٔ ۱۴۴۵ صائب

شاعر
صائب
مجموعه
غزلیات
قالب
غزل
وزن
فعلاتن فعلاتن فعلاتن فعلن (رمل مثمن مخبون محذوف)

هر که از درد طلب شکوه کند نامردست

عشق دردی است که درمان هزاران دردست

۱

کثرت خلق به وحدت نرساند نقصان

که علم غوطه به لشکر زده است و فردست

۲

مهر و مه نور دهد تا نظر ما بیناست

چرخ در گرد بود تا سر ما در گردست

۳

کوچه گردان جنون موج سرایی دارند

عشرت روی زمین رزق بیابانگردست

۴

جرم ابنای زمان را ز فلک می دانیم

هر چه شب دزد نماید گنه شبگردست

۵

مس طلا می شود از نور عبادت صائب

روی شبخیز چو خورشید ازان رو زردست

۶

قافیه و ردیف

نتیجهٔ پیشنهادی

قافیه: ـردست۶ از ۶ مصرع قافیه‌دار با این الگو می‌خوانَد

پایان مصرع‌ها

  1. نامردستدردست
  2. نقصانفردست
  3. بیناستگردست
  4. دارندبیابانگردست
  5. دانیمشبگردست
  6. صائبزردست

این نتیجه را برنامه با مقایسهٔ نوشتهٔ پایان مصرع‌ها پیشنهاد کرده است؛ وزن و تلفظ بررسی نشده و جایگزین تحلیل عروضی نیست.

دربارهٔ صائب

۹٬۸۷۴ شعر منتشرشده در آرشیو

این شعر در مجموعهٔ غزلیات (۶٬۹۹۵ شعر) قرار دارد.