غزلیات

غزل شمارهٔ ۱۶۳۲ صائب

شاعر
صائب
مجموعه
غزلیات
قالب
غزل
وزن
فعلاتن فعلاتن فعلاتن فعلن (رمل مثمن مخبون محذوف)

این چه حرف است که در عالم بالاست بهشت؟

هر کجا وقت خوشی رو دهد آنجاست بهشت

۱

باده هر جا که بود چشمه کوثر نقدست

هر کجا سرو قدی هست دو بالاست بهشت

۲

دل رم کرده ندارد گله از تنهایی

که به وحشت زدگان دامن صحراست بهشت

۳

از درون سیه توست جهان چون دوزخ

دل اگر تیره نباشد همه دنیاست بهشت

۴

دارد از خلد ترا بی بصریها محجوب

ورنه در چشم و دل پاک مهیاست بهشت

۵

هست در پرده آتش رخ گلزار خلیل

در دل سوختگان انجمن آراست بهشت

۶

عمر زاهد به سر آمد به تمنای بهشت

نشد آگاه که در ترک تمناست بهشت

۷

صائب از روی بهشتی صفتان چشم مپوش

که درین آینه بی پرده هویداست بهشت

۸

قافیه و ردیف

نتیجهٔ پیشنهادی

ردیف: بهشتقافیه: ـاست۸ از ۸ مصرع قافیه‌دار با این الگو می‌خوانَد

پایان مصرع‌ها

  1. بهشتبهشت
  2. نقدستبهشت
  3. تنهاییبهشت
  4. دوزخبهشت
  5. محجوببهشت
  6. خلیلبهشت
  7. بهشتبهشت
  8. مپوشبهشت

این نتیجه را برنامه با مقایسهٔ نوشتهٔ پایان مصرع‌ها پیشنهاد کرده است؛ وزن و تلفظ بررسی نشده و جایگزین تحلیل عروضی نیست.

دربارهٔ صائب

۹٬۸۷۴ شعر منتشرشده در آرشیو

این شعر در مجموعهٔ غزلیات (۶٬۹۹۵ شعر) قرار دارد.