غزلیات

غزل شمارهٔ ۱۶۶۰ صائب

شاعر
صائب
مجموعه
غزلیات
قالب
غزل
وزن
مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلن (مجتث مثمن مخبون محذوف)

ترا که عالم آیینه عالم آب است

چه احتیاج به تحصیل باده ناب است؟

۱

به گرد راز دل ما که می تواند گشت؟

خزینه گهر ما به مهر گرداب است

۲

ز عشق اگر نکنم گریه، نیست بیدردی

غبار خاطر من سنگ راه سیلاب است

۳

ز چهره گل سیراب، رنگ شد سفری

هنوز شبنم بیدرد در شکرخواب است

۴

دری که بر رخ زاهد به گل برآوردند

به چشم مردم ظاهرپرست محراب است

۵

گرفته است تب احتیاج عالم را

مدار چرخ تنک مایه هم به دولاب است

۶

ز سیل حادثه دلهای روشن آسوده است

درین خرابه متاعی که هست مهتاب است

۷

چرا صدف نکند چاک، سینه را صائب؟

درین زمانه که گوهرشناس نایاب است

۸

قافیه و ردیف

نتیجهٔ پیشنهادی

ردیف: استقافیه: ـاب۸ از ۸ مصرع قافیه‌دار با این الگو می‌خوانَد

  • مصرع نخست مطلع در الگو نمی‌گنجد

پایان مصرع‌ها

  1. استاست
  2. گشتاست
  3. بیدردیاست
  4. سفریاست
  5. برآوردنداست
  6. رااست
  7. استاست
  8. صائباست

این نتیجه را برنامه با مقایسهٔ نوشتهٔ پایان مصرع‌ها پیشنهاد کرده است؛ وزن و تلفظ بررسی نشده و جایگزین تحلیل عروضی نیست.

دربارهٔ صائب

۹٬۸۷۴ شعر منتشرشده در آرشیو

این شعر در مجموعهٔ غزلیات (۶٬۹۹۵ شعر) قرار دارد.