غزلیات

غزل شمارهٔ ۱۷۱۰ صائب

شاعر
صائب
مجموعه
غزلیات
قالب
غزل
وزن
مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلن (مجتث مثمن مخبون محذوف)

سرود مجلس ما جوش مستی ازل است

بط شراب در اینجا خروس بی محل است

۱

بسا شکست کز او کارها درست شود

کلید رزق گدا، پای لنگ و دست شل است

۲

ز حال سوختگان بو کجا توانی برد؟

ترا که گل به گریبان و مشک در بغل است

۳

جهان چو دیده سوزن بود بر آن غافل

که تار و پود حیاتش ز رشته امل است

۴

حدیث مرده دلان را به گوش راه مده

که رخنه لب این قوم، رخنه اجل است

۵

به من که پاکتر از چشم عشقبازانم

مدار چرخ مشعبد به مهره دغل است

۶

به غیر سایه دیوار خاکساری نیست

عمارتی که درین روزگار بی خلل نیست

۷

جنون طرازی ما نیست صائب امروزی

میان ما و جنون آشنایی ازل است

۸

قافیه و ردیف

نتیجهٔ پیشنهادی

ردیف: استقافیه: ـل۷ از ۸ مصرع قافیه‌دار با این الگو می‌خوانَد

  • پایانِ مشترک فقط یک حرف است
  • برخی مصرع‌ها از الگو پیروی نمی‌کنند

پایان مصرع‌ها

  1. استاست
  2. شوداست
  3. برداست
  4. غافلاست
  5. مدهاست
  6. عشقبازانماست
  7. نیستنیست
  8. امروزیاست

این نتیجه را برنامه با مقایسهٔ نوشتهٔ پایان مصرع‌ها پیشنهاد کرده است؛ وزن و تلفظ بررسی نشده و جایگزین تحلیل عروضی نیست.

دربارهٔ صائب

۹٬۸۷۴ شعر منتشرشده در آرشیو

این شعر در مجموعهٔ غزلیات (۶٬۹۹۵ شعر) قرار دارد.