غزلیات

غزل شمارهٔ ۱۷۲۲ صائب

شاعر
صائب
مجموعه
غزلیات
قالب
غزل
وزن
مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلن (مجتث مثمن مخبون محذوف)

خزان بیجگران نوبهار مردان است

به تیغ غوطه زدن سبزه زار مردان است

۱

جهان پر شر و شورست بحر مواجی

که لنگرش قدم پایدار مردان است

۲

ز فوت کام جهان بر جگر بنه دندان

که پشت دست گزیدن نه کار مردان است

۳

به سیلیی که زند روزگار، خندان باش

که سکه زر کامل عیار مردان است

۴

ربودن از دهن تیغ بوسه سیراب

شعار بیجگران نیست، کار مردان است

۵

به شمع عاریتی نیست خاکشان محتاج

ز سوز سینه چراغ مزار مردان است

۶

اگر چه قاف به خود چیده است تمکینی

سبک چو کاه ز کوه وقار مردان است

۷

ستاره ای که نلرزد به خود ز بیم زوال

چراغ دیده شب زنده دار مردان است

۸

ز زخم تیغ حوادث چو بیدلان مگریز

که دل دو نیم چو شد ذوالفقار مردان است

۹

در آن مقام که باید گزید دشمن را

زبان خویش گزیدن شعار مردان است

۱۰

ز صید مردم اگر ناقصان نشاط کنند

شکار خلق نگشتن شکار مردان است

۱۱

طلا شده است مس هر که در جهان صائب

ز پرتو نظر خوش عیار مردان است

۱۲

قافیه و ردیف

نتیجهٔ پیشنهادی

ردیف: مردان استقافیه: ـار۱۲ از ۱۲ مصرع قافیه‌دار با این الگو می‌خوانَد

پایان مصرع‌ها

  1. استاست
  2. مواجیاست
  3. دنداناست
  4. باشاست
  5. سیراباست
  6. محتاجاست
  7. تمکینیاست
  8. زوالاست
  9. مگریزاست
  10. رااست
  11. کننداست
  12. صائباست

این نتیجه را برنامه با مقایسهٔ نوشتهٔ پایان مصرع‌ها پیشنهاد کرده است؛ وزن و تلفظ بررسی نشده و جایگزین تحلیل عروضی نیست.

دربارهٔ صائب

۹٬۸۷۴ شعر منتشرشده در آرشیو

این شعر در مجموعهٔ غزلیات (۶٬۹۹۵ شعر) قرار دارد.