غزلیات

غزل شمارهٔ ۱۷۶۶ صائب

شاعر
صائب
مجموعه
غزلیات
قالب
غزل
وزن
مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلن (مجتث مثمن مخبون محذوف)

درین جهان که سرانجام خانه پردازی است

عمارتی که به جای خودست خودسازی است

۱

دل تو تا رگ خامی ز آرزو دارد

چو عنکبوت ترا کار ریسمان بازی است

۲

درین محیط که جای نفس کشیدن نیست

نفس کشیدن ما چون حباب سربازی است

۳

فریب آینه طوطی ز ساده لوحی خورد

وگرنه تخته تعلیم، سینه پردازی است

۴

در آن مقام که پوشیده حال باید بود

در آستانه نشستن بلندپروازی است

۵

به لفظ نازک صائب معانی رنگین

شراب لعلی در شیشه های شیرازی است

۶

قافیه و ردیف

نتیجهٔ پیشنهادی

ردیف: استقافیه: ـازی۶ از ۶ مصرع قافیه‌دار با این الگو می‌خوانَد

پایان مصرع‌ها

  1. استاست
  2. دارداست
  3. نیستاست
  4. خورداست
  5. بوداست
  6. رنگیناست

این نتیجه را برنامه با مقایسهٔ نوشتهٔ پایان مصرع‌ها پیشنهاد کرده است؛ وزن و تلفظ بررسی نشده و جایگزین تحلیل عروضی نیست.

دربارهٔ صائب

۹٬۸۷۴ شعر منتشرشده در آرشیو

این شعر در مجموعهٔ غزلیات (۶٬۹۹۵ شعر) قرار دارد.