صبح گشاده رو در دولتسرای ماست
چرخ کبود، خانه چینی نمای ماست
۱هر کس که فرد شد ز جهان پیشوای ماست
برخاست هر که از سر دنیا لوای ماست
۲ما را نمی توان به عصا و ردا فریفت
برخاست هر که از سر دنیا لوای ماست
۳در گوشه فقیر ما بار عام نیست
بیگانه هر که شد ز جهان آشنای ماست
۴ما اقتدا به عام فریبان نمی کنیم
بر خلق هر که پشت کند مقتدای ماست
۵در کاروان ما جرس هرزه نال نیست
گلبانگ بر قدم زدن ما درای ماست
۶ما را برون نمی برد از راه هر دلیل
افتاده هر که پیش ز خود رهنمای ماست
۷آن دانه نیستیم که خرج زمین شویم
زندان خاک پله نشو و نمای ماست
۸هر کس که تند بگذرد از ما رمیدگان
بی چشم زخم، گرد رهش توتیای ماست
۹حاشا که رزق دیده قربانیان بود
آرامشی که در دل بی مدعای ماست
۱۰خضر سخن که زنده جاوید عالم است
صائب حیاتش از نفس جانفزای ماست
۱۱
