آن خال لب ستاره صبح قیامت است
عمر دوباره سایه آن سرو قامت است
۱آنجا که آفتاب حوادث شود بلند
در ابر می گریز که حصن سلامت است
۲بر قدر محنت است اگر پله ثواب
ما را ثواب کعبه ز سنگ ملامت است
۳ما را امید کام دل از زلف یار نیست
گر می دهد به ما دل ما را، کرامت است
۴این تخم توبه ای که تو در خاک کرده ای
موقوف آبیاری اشک ندامت است
۵هر شاخ گل که جلوه درین باغ می کند
از خاک برگرفته آن سروقامت است
۶خاکت به سر، که چوب عصا در ره طلب
یک گام پیشتر ز تو در استقامت است
۷صائب جواب آن غزل است این که گفته اند
مصحف سفید گشت، نشان قیامت است
۸
