غزلیات

غزل شمارهٔ ۱۸۶۹ صائب

شاعر
صائب
مجموعه
غزلیات
قالب
غزل
وزن
مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)

درد دلم ز پرسش ارباب عادت است

بیماریی که هست مرا، از عیادت است

۱

در کنه کفر و دین نرسیده است هیچ کس

هنگامه گرم ساز جهان، رسم و عادت است

۲

آبی که خاکمال دهد آب خضر را

در چشمه سار جوهر تیغ شهادت است

۳

کم خون به سایه علم عشق می خوریم؟

حرفی است این که بال هما را سعادت است

۴

بر هر طرف که میل کند بحر، تابعم

موج مرا به کف چه عنان ارادت است؟

۵

در ساغر زیاده طلب خون بود مدام

نشتر همیشه در خم خون زیادت است

۶

مشکل که سر به چشمه کوثر در آورد

صائب چنین که تشنه تیغ شهادت است

۷

قافیه و ردیف

نتیجهٔ پیشنهادی

ردیف: استقافیه: ـادت۷ از ۷ مصرع قافیه‌دار با این الگو می‌خوانَد

پایان مصرع‌ها

  1. استاست
  2. کساست
  3. رااست
  4. خوریماست
  5. تابعماست
  6. مداماست
  7. آورداست

این نتیجه را برنامه با مقایسهٔ نوشتهٔ پایان مصرع‌ها پیشنهاد کرده است؛ وزن و تلفظ بررسی نشده و جایگزین تحلیل عروضی نیست.

دربارهٔ صائب

۹٬۸۷۴ شعر منتشرشده در آرشیو

این شعر در مجموعهٔ غزلیات (۶٬۹۹۵ شعر) قرار دارد.