غزلیات

غزل شمارهٔ ۱۹۳۴ صائب

شاعر
صائب
مجموعه
غزلیات
قالب
غزل
وزن
مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)

طومار زلف شرح پریشانی من است

آیینه فرد دفتر حیرانی من است

۱

موجی که نوح را به کمند خطر کشد

باد مراد کشتی طوفانی من است

۲

مو از سرم چو دود ز آتش هوا گرفت

مجنون کجا به بی سر و سامانی من است؟

۳

بهر خلاص، ناز شفاعت نمی کشد

آن یوسف غیور که زندانی من است

۴

از صحبت غبار بهم رو نمی کشد

آیینه داغ صافی پیشانی من است

۵

عریان شدم ز پیرهن سایه و هنوز

عشق غیور در پی عریانی من است

۶

صائب چگونه دست ز دامن بدارمش؟

سودای عشق، همسفر جانی من است

۷

قافیه و ردیف

نتیجهٔ پیشنهادی

ردیف: من استقافیه: ـانی۷ از ۷ مصرع قافیه‌دار با این الگو می‌خوانَد

پایان مصرع‌ها

  1. استاست
  2. کشداست
  3. گرفتاست
  4. کشداست
  5. کشداست
  6. هنوزاست
  7. بدارمشاست

این نتیجه را برنامه با مقایسهٔ نوشتهٔ پایان مصرع‌ها پیشنهاد کرده است؛ وزن و تلفظ بررسی نشده و جایگزین تحلیل عروضی نیست.

دربارهٔ صائب

۹٬۸۷۴ شعر منتشرشده در آرشیو

این شعر در مجموعهٔ غزلیات (۶٬۹۹۵ شعر) قرار دارد.