غزلیات

غزل شمارهٔ ۱۹۹۷ صائب

شاعر
صائب
مجموعه
غزلیات
قالب
غزل
وزن
مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)

با عارض تو چهره شدن کار آینه است

دولت نصیب دیده بیدار آینه است

۱

خودبینی از سرشت بزرگان نمی رود

گر خود سکندرست گرفتار آینه است

۲

بشکن طلسم صورت و جاوید زنده باش

آب حیات در پس دیوار آینه است

۳

هر صبحدم به روی تو از خواب می جهد

حسرت مرا به دولت بیدار آینه است

۴

زنگ کدورت از دل تاریک ما نبرد

صیقل که داس سبزه زنگار آینه است

۵

حد کسی است بر رخ او حرف خط زند؟

این نقش را بر آب زدن کار آینه است

۶

بی پرده می دهد به نظر جلوه عیب را

صائب رهین منت سرشار آینه است

۷

قافیه و ردیف

نتیجهٔ پیشنهادی

ردیف: آینه استقافیه: ـار۷ از ۷ مصرع قافیه‌دار با این الگو می‌خوانَد

  • با حروف قافیهٔ منبع هم‌خوان نیست

پایان مصرع‌ها

  1. استاست
  2. روداست
  3. باشاست
  4. جهداست
  5. نبرداست
  6. زنداست
  7. رااست

این نتیجه را برنامه با مقایسهٔ نوشتهٔ پایان مصرع‌ها پیشنهاد کرده است؛ وزن و تلفظ بررسی نشده و جایگزین تحلیل عروضی نیست.

دربارهٔ صائب

۹٬۸۷۴ شعر منتشرشده در آرشیو

این شعر در مجموعهٔ غزلیات (۶٬۹۹۵ شعر) قرار دارد.