غم را اگر برون ندهد سینه آینه است
گر زنگ را فرو خورد آیینه آینه است
۱مشاطه جهان، نظر پاک بین توست
عالم منورست اگر سینه آینه است
۲روشندلان ز پرتو مهرند بی نیاز
شمع و چراغ خانه آیینه آینه است
۳صافی دلان میکده را پاک دیده ایم
در دل نگیرد آن که ز کس کینه آینه است
۴از اهل دل حضور لباس نمد بپرس
قیمت شناس خرقه پشمینه آینه است
۵اخفای راز عشق تو در سینه چون کنم؟
سیماب، گوهر من و گنجینه آینه است
۶در روزگار خط تو چون آب و سبزه شد
با زنگ اگر چه دشمن دیرینه آینه است
۷از بس که صیقلی شده است از فروغ حسن
دیوار جلوگاه ترا پینه آینه است
۸با تیر غمزه تو کز آهن گذر کند
آن پر دلی که کرد سپر سینه آینه است
۹این آن غزل که گفت فصیحی پاکدل
گر زشت را نکو کند آیینه آینه است
۱۰
