غزلیات

غزل شمارهٔ ۲۰۳۷ صائب

شاعر
صائب
مجموعه
غزلیات
قالب
غزل
وزن
مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)

جز گریه چشم اشک فشان را علاج نیست

جز صبر عاشق نگران را علاج نیست

۱

درمانده ام به دست دل هرزه گرد خویش

در دست باد برگ خزان را علاج نیست

۲

تن در کشاکش فلک سفله داده ام

جز پیروی دست، کمان را علاج نیست

۳

عنقا اگر نه گرد فشاند ز بال خویش

ناسور زخم تیغ زبان را علاج نیست

۴

طوفان اگر نه شعله کشد از دل تنور

خار و خس بسیط جهان را علاج نیست

۵

آن را که زد شراب، علاجش بود شراب

دردسر فلک زدگان را علاج نیست

۶

صائب به دست باد بود تا عنان زلف

جز پیچ و تاب رشته جان را علاج نیست

۷

قافیه و ردیف

نتیجهٔ پیشنهادی

ردیف احتمالی: را علاج نیستقافیه: ـان۷ از ۷ مصرع قافیه‌دار با این الگو می‌خوانَد

«را علاج نیست» به واژهٔ پیش از خود چسبیده است؛ ممکن است نشانهٔ جمع یا پسوند دستوری باشد نه ردیفی جدا. تشخیص نهایی با تحلیل ادبیِ انسانی است.

  • پایان مشترک ممکن است فقط یک پسوند دستوری باشد
  • ردیف بلند (سه واژه یا بیشتر)

پایان مصرع‌ها

  1. نیستنیست
  2. خویشنیست
  3. امنیست
  4. خویشنیست
  5. تنورنیست
  6. شرابنیست
  7. زلفنیست

این نتیجه را برنامه با مقایسهٔ نوشتهٔ پایان مصرع‌ها پیشنهاد کرده است؛ وزن و تلفظ بررسی نشده و جایگزین تحلیل عروضی نیست.

دربارهٔ صائب

۹٬۸۷۴ شعر منتشرشده در آرشیو

این شعر در مجموعهٔ غزلیات (۶٬۹۹۵ شعر) قرار دارد.