امید دلگشاییم از ماه عید نیست
این قفل بست گوش به زنگ کلید نیست
۱قطع نظر ز بنده و آزاد کرده ام
امید میوه و گلم از سرو و بید نیست
۲از صد یکی به پایه منصور می رسد
چون لاله هر که بگذرد از سر شهید نیست
۳زان دم که ریشه کرد به دل ذوق کاوکاو
ناخن به چشم داغ کم از ماه عید نیست
۴چشم من و جدا ز تو، آنگاه روشنی؟
روزم سیاه باد که چشمم سفید نیست
۵زینسان که ناامید ز نشو و نما منم
برگ خزان رسیدن چنین ناامید نیست
۶صائب به شکر این که فراموش نیستند
گر یاد ما کنند عزیزان بعید نیست
۷
