غزلیات

غزل شمارهٔ ۲۰۸۴ صائب

شاعر
صائب
مجموعه
غزلیات
قالب
غزل
وزن
مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)

سر جوش عمر من به هوا و هوس گذشت

ته جرعه اش به آه و فغان (چون) جرس گذشت

۱

افغان که عندلیب مرا عمر در بهار

گه در شکنج دام و گهی در قفس گذشت

۲

غافل زیاد مرگ مرا زندگی نکرد

عمرم تمام در نفس باز پس گذشت

۳

دلجویی بهار تلافی کند مگر

از زندگانی آنچه مرا در قفس گذشت

۴

در بزم وصل آینه رویان ز احتیاط

اوقات من تمام به پاس نفس گذشت

۵

صیدی نیافتیم که مطلق عنان کنیم

عمر سگ شکاری ما در مرس گذشت

۶

دل خوردن است قسمت طامع ز پاکباز

صد بار مست دید مرا و عسس گذشت

۷

صائب خوشا کسی که درین بحر چون حباب

بود و نمود او همه در یک نفس گذشت

۸

قافیه و ردیف

نتیجهٔ پیشنهادی

ردیف: گذشتقافیه: ـس۸ از ۸ مصرع قافیه‌دار با این الگو می‌خوانَد

  • پایانِ مشترک فقط یک حرف است

پایان مصرع‌ها

  1. گذشتگذشت
  2. بهارگذشت
  3. نکردگذشت
  4. مگرگذشت
  5. احتیاطگذشت
  6. کنیمگذشت
  7. پاکبازگذشت
  8. حبابگذشت

این نتیجه را برنامه با مقایسهٔ نوشتهٔ پایان مصرع‌ها پیشنهاد کرده است؛ وزن و تلفظ بررسی نشده و جایگزین تحلیل عروضی نیست.

دربارهٔ صائب

۹٬۸۷۴ شعر منتشرشده در آرشیو

این شعر در مجموعهٔ غزلیات (۶٬۹۹۵ شعر) قرار دارد.