دل در نظر مردم فرزانه بزرگ است
طفلان چه شناسند که دیوانه بزرگ است
۱چون اشک، فکندن ز نظر هر دو جهان را
سهل است، اگر همت مردانه بزرگ است
۲از بی ادبان کعبه گل می گذراند
با دل به ادب باش که این خانه بزرگ است
۳با وسعت مشرب چه بود کوه غم عشق؟
در حوصله تنگ تو این دانه بزرگ است
۴دارد صدف از سینه هر قطره دلتنگ
هر چند که آن گوهر یکدانه بزرگ است
۵در ذره به حشمت نگرد دیده عارف
هر خرد درین گوشه میخانه بزرگ است
۶در پله میزان نظر، سنگ کمش نیست
چون کعبه به چشمی که صنمخانه بزرگ است
۷خون در خور پیمانه دهد ساقی دوران
مغرور نگردی که ترا خانه بزرگ است
۸در پایه خود هیچ کسی خرد نباشد
تا جغد بود ساکن ویرانه بزرگ است
۹بر توست فلک ها ز پریشان سفری تنگ
خود را چو کنی جمع تو، این خانه بزرگ است
۱۰در کعبه و بتخانه ز گفتار دلاویز
هر جا که رود صائب فرزانه بزرگ است
۱۱
